Merhaba canım, Biliyorum , bu başlıkta “İstanbul eskort bayan” gibi terimler var. Ama hadi, biraz nefes alalım. Gerçekten konuşalım. Ben Halide. İsmim gibi sade, düzgün ve samimi. Buraya reklam yapmak için değil, dertleşmek için yazıyorum. Bazen insan, içindekileri bir yere dökmek ister. Ben de bugün o günüm. Belki beni “İstanbul eskort bayan” olarak arattığında, buraya gelmişsindir. Belki meraklısındır, belki yalnız. Belki sadece biraz samimi bir yazı arıyorsun. Ne olursa olsun, hoş geldin. Otur, bir fincan Türk kahvesi varsam ikram ederdim.

İstanbul’da yaşamak, bazen bir şiir gibi; bazen bir çıkmaz sokağa benzer. Sabah Üsküdar’dan vapurla geçerken, Marmara’nın buğulu güneşine bakarken, birden “Ben buraya ait miyim?” diye düşünüyorum. Belki de bu his, mesleğimle alakalı. Ama belki de bir kadının, bu şehrin kalabalığında tek başına kendini araması doğaldır. Herkesin bir hikayesi var, değil mi? Benimkinin de tadı biraz tuzlu, biraz tatlı.

İstanbul Eskort Bayan Gözlerinden Bakmak

İstanbul escort bayan demek, sadece bir iş etiketi değil. Benim için bu, şehirle kurduğum özel bir bağ. Çünkü ben İstanbul’u, turistlerin gördüğü gibi değil, sokak sokak, feribotla, sokak satıcısının çayına dalıp kalmış kahkahalarla tanıyorum. Gece Beyoğlu’nda bir kulüp kapısında beklerken, sabah Kadıköy pazarında balıkçıya “Bugün ne var?” diye sorarken, işte o zaman şehir bana gerçek yüzünü gösteriyor.

İnsanlar genellikle bir “escort bayan” olarak gelirler. Ama geriye dönerken sadece bir arkadaş olarak gitmek istiyorlar. Çünkü ben mesleğimi seviyorum ama bu, duygusal bir yağmurluk gibi değil, bir dostluk elbisesi gibi. İstanbul escort bayan Söz veriyorum, sadece fiziksel bir bağ değil kuruyorum. Anlaşamadığımız kişiyle seyahate çıkmayız, öyle değil mi? O zaman neden bu kadar özel bir anda yüzeysel olalım?

Benimle geçirdiğin zaman, bir film sahnesi olmaz. Beraber çay içeriz, Haliç’in kenarında yürürüz, belki de Boğaz’a bir kahvaltı gezisi yaparız. Seninle konuştukça fark ediyorum ki, çoğumuz aynı şeyi arıyoruz: anlaşılmak. Hani, biri seni dinlesin, “Evet, anlıyorum” desin. Ben de bu yüzden buradayım.

Neden “İstanbul eskort” Olmayı Seçtim?

Bu soruyu pek çok kez duydum. Özellikle annem ilk başta çok üzülmüştü. “Kızım, bu işler…” dedi, gözyaşlarıyla. Ama zamanla anladı. Çünkü benim için bu, bir özgürlük meselesi. Üniversitede psikoloji okudum. Aslında bir danışman olmak istiyordum. Ama sistemin nasıl işlediğini görünce, fark ettim ki, insanlar ofis odalarında değil, açık havada, içten konuşarak kendilerini daha rahat açıyor.

Mesleğim, beni yargılamak için değil, anlamak için kullanılıyor.İstanbul escort bayan  Her görüşmemde yüzlerce konuşmaya şahit oluyorum: kayıp aşk, aile baskısı, yalnızlık, hatta bazen gizli hayaller. Bir adam bana “Hiç köpek sahiplenmek istedin mi?” diye sordu. Gözleri dolmuştu. Ona o gün, Sokak hayvanları için çalışan bir sığınak ziyareti önerdim. O günden sonra, her birkaç ayda bir oraya gider olmuş.

Yani evet, İstanbul eskort bayanım. Ama aynı zamanda, bir dinleyiciyim. Bir nevi hayat terapisti. Hayır, diploma vermiyorum. Ama bir insanın omzuna dokunabiliyorum. Gözyaşlarını silen ben olabiliyorum. Günün sonunda, insanlar sadece dokunmak değil, dokunulmak istiyor.

Samimiyet Ücretli Olamaz mı?

Bazıları diyor ki: “Sen ücret alıyorsun, İstanbul escort bayan o zaman her şey sahte.” Ama ben soruyorum: Bir terapist ücret alır mı? Bir konsültasyon saatine yüzlerce lira verirsin. Peki, bir psikolog seninle saatlerce içten konuşmuyor mu? O zaman fark nerede?

Ben, kendi kurallarımı koydum:

Escort bayan istanbul Gerçek hissetmediğim bir adama gülümsemem.
Canımın sıkıldığı bir konuşmaya zorlamam kendimi.
Hiçbir zaman birini “müşteri” olarak görmem.
Ben onlara “arkadaş” diyorum. Çünkü biz, birlikte bir şeyler yaşıyoruz.

Bu şehir, bazen çok soğuk olabiliyor. İnsanlar kapalı, mesafeli, telaşlı. Belki de bu yüzden, aradığın sıcaklık, bir escort bayanın değil, bir insanın içindir. Ben, bu sıcaklığı taşıyabilmek için buradayım. Ücret, bu zamanın değeri. Ama duygularım asla satılık değil.

Bir Günüm Nasıldı? Hadi Dinle

Dün sabah, saat 9’da kalktım. Pencereden Boğaz’ı seyrettim. Sonra kahvaltıya inip simit, peynir, zeytin, reçel. Arada bir balık ekmek, tabii. Akşamı Beyoğlu’nda bir buluşma vardı. Adam, uzun zamandır Almanya’da yaşıyormuş. İstanbul’a iş için gelmiş ama aslında biraz da eski günlerine dalmak istemiş. Boğaz’a çıktık, kahve içtik. O anlattı, ben dinledim. Geçmişte bir aşk hikayesi varmış. O kadını hâlâ seviyormuş. Ama hiç araştırmamış. “Neden?” diye sordum. “Çünkü kehanete inanıyorum,” dedi, gülerek. “Belki yolumuz kesişir gene.”

Bu gibi sohbetler, beni besler. Çünkü ben de insanım. Seviyorum, üzülüyorum, bekliyorum. Ama mesleğim, bu duyguları paylaşabileceğim bir alan sunuyor. Ne bir hastane randevusu, ne bir psikolog dolabı. Sadece ben, sen ve bu muazzam şehir.

Son Söz: İnsan Olmak

Eğer bu yazıyı okuduysan, belki bir şey arıyorsundur. İçinde bir boşluk, bir merak, bir heves… Biliyorum, “İstanbul escort bayan” yazarak buraya geldin. Ama umuyorum ki, artık beni sadece bir “hizmet” olarak değil, bir insan olarak görüyorsun.

Adım Halide.
İstanbul’da yaşıyorum.
Kadıköy’de kedi besliyorum.
Her cuma sabahı Balat pazarına gidiyorum.
Ve evet, bir eskort bayanım.
Ama önce bir kadınım. Duygularım gerçek.
Söz veriyorum, seni gerçek bir şekilde dinlerim.

Gelecek misin? Belki bir gün, Sait Faik’in bankında otururken karşılaşıveririz.
O zaman, seni tanımak isterim.
Gerçekten.

v